Büyük doktorun kapısını çalana dek
Yedi yıl çektim bu derdi
Sordu: Bu koltuk değnekleri de ne?
Yanıtladım: Tutmuyor bacaklarım.

Bu bir tansık değil dedi
Gel, dost ol, dene
Seni hasta eden  bu koltuk değnekleri
Yürü, düş, sürün yerlerde!

Gülerek bir canavar gibi
Alıp güzelim koltuk değneklerimi
Kırdı sırtımda
Sonra da gülerek yaktı ateşte

Şimdi iyileştim, yürüyorum
Bir gülüş iyileştirdi beni
Yalnızca arada bir odun görünce
Birkaç saat kötü yürüyorum